Als de molenaar sterft, wordt de erfenis onder zijn drie zonen verdeeld.  De jongste zoon  krijgt tot zijn grote teleurstelling enkel de kat.  Maar het is helemaal geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.  Integendeel!  Bekende sprookjes blijven geliefd omdat iedereen ze door en door kent.  Deze bewerking sluit nauw aan bij het oorspronkelijk verhaal.  De gelaarsde kat zou een politieke satire kunnen zijn of een bitterzoet sprookje uit de 17de eeuw over schijn en klatergoud.  Wat doe je als alles je ontglipt en je alleen maar een kat hebt?  Wie niet rijk is…  moet een list gebruiken, bedrog plegen of een machtsspel ontwikkelen.  Van zodra de kat haar laarzen krijgt en zo haar mobiliteit wint, wordt ze bovenaards of is ze ondergrond en duivelachtig.  Zonder omwegen maar stap voor stap herschikt ze de hiërarchie.  Ze sust en maakt iedereen gelukkig maar opent de ogen van het publiek en schudt ze wakker.  Alleen de molenaarszoon of de sukkelaar probeert de zaak te bekijken met nuchtere mensenogen.  Hij contrasteert als mens met de wereld van de illusie.  Tot zijn grote verbazing wordt hij gebombardeerd tot Markies van Carrabas en zal hij zonder het te willen een Bourgeois Gentilhomme worden.

naar Charles Perrault
tekst: Louis Contryn
spel: Annemie Wittocx, Dirk Verbeeck, Danny Timmermans en Willem Verheyden
regie: Albert van Tichelen
scenografie: Paul Contryn
première : 16 oktober 1999