| |
|
|
Leo en Brecht zijn boezemvrienden. Leo zit graag in het water en voelt zich één met het water. Hij wil nog liever water dan lucht inademen. Brecht daarentegen zwemt liever in lucht. Leo pocht ermee dat hij zelfs water kan stapelen en zo een toren van water kan bouwen. Een watertoren dus. Brecht gelooft er niks van want water glipt altijd door je vingers. Nochtans krijgt Leo met zijn watertoren gelijk. Als Leo een goudvis wint, ziet hij z'n beste vriend Brecht niet meer staan. Leo laat zijn goudvis Zimmie (Zim voor de vrienden) los in het grote bad. Zim zoekt meteen de vrijheid op. De enige manier om hem terug te vinden is zelf een vis worden. Maar hoe word je een vis? En wat moet Leo aanvangen met een zeehond die vissen te graag als middagmaal ziet, het iets te dicht komende zeepaardje, de vlug geraakte stekelbaars, de 'het steekt-niet-op-één' -armige zeester, de alles bedreigende kat of z'n vriend Brecht die hem niet begrijpt en een beetje jaloers is op de nieuwe vriend van Leo? En kan je eigenlijk wel twee beste vrienden hebben?
tekst en regie: Willem Verheyden
scenografie: Paul Contryn
a capella zang: Viermaliks
muziek: Lies Houben
spel: Danny Timmermans, Kurt Vandendriessche, Dirk Verbeeck en Annemie Wittocx
première : 17 januari 1999
|
 |
| |
|
|